Nieuws

[Kerstmeditatie] “Barmhartig is Hij, van geslacht op geslacht..."

“Barmhartig is Hij,
van geslacht op geslacht…”

Het kan niemand ontgaan dat de wereld zich voorbereid op het Kerstfeest. Straten en pleinen, winkels en (vele) huizen worden in enkele weken omgetoverd tot een soort van lichtjesparadijzen. Velen hebben er blijkbaar behoefte aan om zich enkele weken te verhullen in een wereld die in uiterlijk opzicht weinig herkenning oproept met de werkelijkheid van alledag. De uiterlijke wereld geeft in deze weken dan ook aan sterk vertekend beeld van de innerlijke wereld.

Zo lang ik predikant mag zijn, zijn voor mij de laatste twee weken in december veelal de drukste weken van het gehele jaar. En met nadruk wil ik onderstrepen dat dit zeker niet geldt voor de veelal vele kerkdiensten etc. in deze weken. Integendeel! Want die geven alleen maar dankbaarheid en vreugde. Nee, ik doel hierbij enkel en alleen op de pastorale druk in deze weken, de vele verzoeken om een luisterend oor, soms zelfs meer ’s avonds laat of ‘s nachts dan overdag. En ze vertellen me ieder jaar opnieuw dat we de werkelijkheid van alledag nog zo kunnen bedekken met een sentimentele december-deken, maar de werkelijkheid onder die deken laat niet zelden een heel ander verhaal horen, ook binnen onze eigen gemeenschap.

Kerstfeest betekent Christusfeest. Dat wil zeggen: je verbindt de naam van Christus aan een feest dat ons wil vertellen van zijn geboorte in deze wereld, hopelijk ook van zijn geboorte in uw leven. En ik geloof oprecht dat het goed is dát we die geboorte vieren, en dát we midden in de donkerste dagen van het jaar stilstaan bij de geboorte van een Licht dat ook in ons leven van vandaag veelzeggend wil schijnen.
Maar tegelijkertijd roept die naam ook een verplichting op. Een verplichting die al doorklinkt in de Lofzang van Maria.

Barmhartig is hij, van geslacht op geslacht,
voor al wie hem vereert.
Hij toont zijn macht en de kracht van zijn arm
en drijft uiteen wie zich verheven wanen,
heersers stoot hij van hun troon
en wie gering is geeft hij aanzien.
Wie honger heeft overlaadt hij met gaven,
maar rijken stuurt hij weg met lege handen.
(Lofzang van Maria, Lukas 1:50-53)

Want een Christusfeest kan niet gevierd worden zonder stil te staan bij de vraag hoe wij vandaag barmhartigheid een plaats geven? Het Christusfeest kan niet gevierd worden zonder stil te staan bij de kwetsbaren in deze wereld, de achtergestelden, de hongerigen, de mensen die lijden onder tal van vooroordelen, ook binnen onze eigen samenleving. Het Christusfeest kan niet gevierd worden zonder Christus…

Onder extreem moeilijke omstandigheden moeten landelijk en plaatselijk ingrijpende keuzes worden gemaakt met betrekking tot onze samenleving. Ik bid álle politici daarin wijsheid toe. Maar ik ben ervan overtuigd dat er voor ieder christen – en die bewust de naam van Christus met zich mee wil dragen – maar één beginselprogramma kan zijn, en dat is het Evangelie van Christus Jezus, dat is het “programma” van Hem wiens geboorte wij in deze dagen mogen vieren.
Dat is beslist geen eenvoudig beginselprogramma. Het vraagt allereerst om barmhartigheid, dat wil zeggen: om je hart zo te laten spreken zoals Jezus het liet spreken. Een hart dat oog en oor heeft voor de naaste en dat in sommige omstandigheden heel wat meer bevrijdend kan werken dan de stem van het kille verstand. Dat is een programma dat er om kan vragen in bepaalde omstandigheden “ja” te zeggen, waar de stem van de massa “nee” roept. Dat is een programma dat nimmer bezuinigingen kan toestaan op wat het Evangelie van Christus Jezus deze wereld wil vertellen.
Ook ons mooie Hattem verandert in deze weken in een zee van lichtjes, zowel binnen als buiten. Laten we er ook van genieten.

Maar ik zou er nog veel meer van genieten als menig burger, zowel plaatselijk als landelijk, in de loop van 2012 ook ándere lichtpunten in haar of zijn leven mag ontdekken. Lichtpunten die voor hen voorgoed zijn gaan schijnen, omdat o.a. volksvertegenwoordig(st)ers zich aangesproken wisten en weten door een Evangelie dat niet voor niets juist is “geopend” in een stille en donkere nacht.

Dat menige stille en donkere nacht in het leven van mensen dan ook mag worden doorbroken met een teken van barmhartigheid en verwachting. En dat vooral vanuit het allerbeste beginselprogramma dat er is in deze wereld en waarvan wij samen mogen getuigen in woord en in daad.

Ik wens u allen een gezegend Christusfeest toe.

Ds.Egbert R.Veen, predikant PKN